بیت   چهارم :

معنی لغات : هست کن : به وجود آورنده / اسا س : پایه ها / هم خانواده ی موسس ، تاسیس و موسسه / هستی: جهان  کوته : مخفف  کوتاه /در : درگاه ، بارگاه / دراز دستی: تچاوز

آرایه : قافیه : هستی و دراز دستی / حرف (س) واج آرایی دارد.

معنی بیت : ای به وجود آ ورنده ی پایه و بنیان جهان /هر گو نه تجاوز نسبت به درگاه تو غیر ممکن است.

دستور: بیت دو جمله دارد

بیت  پنجم

معنی لغات: قصه : داستان / نانموده : مخفی / دلالت  بر عالم بر اسرار بودن خدا دارد.

آرایه:  کلمات دانی و خوانی قافیه اند .

معنی بیت: تو بر تمام اسرار اعم بر نامه های نوشته نشده و قصه وداستان های پنهان آگاهی.

دستور : بیت دو جمله دارد.

بیت ششم

معنی لغات : عنایت :  تو جه ، لطف و کرم / اله: خدا / قدمم رسان: هدایتم کن

آرایه: قافیه الهی  وخواهی  هستند.

معنی بیت: تو با لطف و کرم خداوندی خود  مرا به جایی که دوست داری هدایت فرما.

دستور : بیت  دو جمله دارد.

بیت  هفتم

معنی لغات: ظلمت : تاریکی  ، سیاهی وآن چه باعث سیاهی می شود/ خود: خودم

آرایه: بین کلمات ظلمت و نور  تضاد وجود دارد. کلمات رهایی ام و آشنایی ام قافیه و کلمات ده ردیف هستند.

نو ع و قالب شعری مثنوی است.

به شعری که مصراع اول و مصراع دوم هر بیت آن هم قافیه باشند ، مثنوی گویند.

 

 

این نثر ، نوشته خواجه عبدالله انصاری ونثری آهنگین  یا مسجع است.

سجع:

سجع در لغت به معنی آ واز کبوتر و در اصطلاح به کلمات  هماهنگ یا کلماتی که دارای حرف پایانی مشترک با شند در پایان جملات نثرکفته می شود. پس کلمات هم آهنگ اغاز جملات  یا میان جملات  را سجع نمی گوییم. مثل کلمات  : جان بازیم و جهان سازیم  در درس ستایش